|
12.03.2010 O. Nehemiasz - Medytacje Wielkopostne
Pierwsza prefacja na okres Wielkiego Postu opisuje krótko, ale bardzo dogłębnie,
program duchowy każdego chrześcijanina, który jest nieustannie zapraszany do
wysławiania Boga za dar osobistej przemiany: "... wierni sakramentom, które ożywiają
wierzących, napełnieni łaską, którą dajesz swoim synom".
W czasie Wielkiego Postu, chrześcijanie pytają się, w jaki sposób pogłębić
duchową jedność z Jezusem.
Jedną z wielu dróg są znane wszystkim niektóre praktyki ascetyczne. Na przykład, Kościół domaga się, by poszcząc w Środę Popielcową wyrazić znak początku naszej drogi z Chrystusem, a w Wielki Piątek, podziękować za śmierć Jezusa na krzyżu z miłości do nas. To przypomina nam również, że w każdy piątek roku są dni abstynencji od mięsa. Katolicy mogą jednak zastąpić go (tj. post) aktami miłości i pobożności. Dziś nadal ważna jest ta praktyka, która uświęciła wielu znanych nam świętych, należy do nich np. św. Franciszek z Asyżu, św. Teresa z Avila czy św. o. Pio. Podczas Wielkiego Postu szczególnie warto powrócić w pełni do praktyki abstynencji od mięsa, na pamiątkę Męki Pańskiej.
A zatem, jesteśmy wezwani do poświęceń, każdy według własnych możliwości, również
w dni powszednie Wielkiego Postu. Zmniejszenie ilości pokarmu lub innych uzasadnionych
przyjemności sprawi w naszych sercach otwarcie się na łaskę uwalniającą i uzdrawiającą
z największego grzechu obecnych czasów - egoizmu i wyolbrzymionej konsumpcji.
Zaoszczędzone w ten środki i ich ofiarowanie potrzebującym, otworzą serce na Boga i
bliźniego - zgodnie z przykazaniem: Będziesz miłował Boga swego z całego serca swego
(...), a bliźniego swego jak siebie samego.
Papież Benedykt XVI w swej encyklice "Caritas in veritate" przypomina, że każda
osoba na Ziemi ma podstawowe prawo do życia. Musimy zawsze pamiętać, że ilekroć czynimy
dobro ubogim, prawda ta powinna leżeć u podstaw wszelkich starań mających na celu
łagodzenie ubóstwa i cierpienia.
Przygotowanie się do dobrej spowiedzi i sama spowiedź jest nie tylko aktem tradycyjnej tradycyjnej Wielkiego Postu. Jest to łaska, którą kapłani w imieniu samego Boga chcą podzielić się z wierzącymi, szczególnie w tym Roku Kapłanów, w którym wspominamy posługę spowiedzi św. Jana-Marii Vianneya, niezwykłego lekarza dusz.
Wreszcie Kościół zaleca praktykę "lectio divina", czytanie i modlitewną refleksę na temat Pisma Świętego. Modlitewną lekturą mogą być czytania mszy w każdą niedzielę Wielkiego Postu lub te z każdego dnia. Medytacja Pisma Świętego jest bogatą dyscypliną duchową, która formuje duchowy rozwój człowieka.
Pierwsza niedziela Wielkiego Postu pokazuje i uświadamia, że Jezus był impregnowany wiedzą o Biblii. Korzystając z fragmentów Pisma Świętego, Jezus umiał odeprzeć szatana i przezwyciężyć pokusę. Biblia również może wzmocnić człowieka w jego walce z szatanem.
Jezus powiedział, że: "nikt nie żyje tylko chlebem". Oprócz nadzorowania życia codziennego, aby niczego nie brakowało, uczeń Chrystusa karmi się Słowem Bożym, wzmacniając w ten sposób swoje życie duchowe.
Słowo Boże pisane w serce, pomaga chrześcijaninowi w obliczu walki duchowej pozostać wiernym drogom Bożym.
W ten sposób wierzący stopniowo identyfikuje się z Jezusem w walce z grzechem i tak, jak Jezus ostatecznie wychodzi jako zwycięzca.
Błogosławionego Wielkiego Postu
O. Nehemiasz, ofm
|
