HISTORIA STRUKTUR KOŚCIOŁA KATOLICKIEGO W ROSJI: wejście
Ussuryjsk i Arseniew
Po prawie pięcioletniej posłudze w południowo-wschodnim
Kazachstanie przełożeni naszej
Fundacji "Rosja-Kazachstan" poprosili mnie, bym pojechał na południowo-wschodnie
wybrzeże Rosji, w okolice Władywostoku. Dwie parafie obsługiwane przez franciszkanów
pozostały bez kapłańskiej posługi. Tak więc w sierpniu tego roku znalazłem się w nowej
geograficzno-duszpasterskiej rzeczywistości, w rejonie oddalonym od Polski ok. 10 tys.
km. To teren diecezji irkuckiej, najrozleglejszej diecezji w świecie.
Przebywam obecnie w Ussuryjsku. Mieszkamy w bloku razem z koreańskim bratem Rogero. On zajmuje się prowadzeniem domu dla bezdomnych, ja natomiast obsługuję dwie parafie: w Ussuryjsku i w Arseniewie. Odległość między nimi wynosi 140 km. Wspólnoty katolickie w tych miastach są niewielkie - liczą ok. 30-40 osób. W okolicznych wioskach i miastach (w promieniu 400 km) mieszkają również pojedyncze katolickie rodziny. Staram się je odwiedzać przynajmniej raz w miesiącu. Nasi parafianie to Rosjanie z ukraińskimi i polskimi korzeniami, Koreańczycy, Ormianie i Polacy. Trzy dni posługuję w Ussuryjsku i trzy dni w Arseniewie. W niedzielę odprawiam Mszę św. w obu parafiach i w jednej rodzinie, która żyje w wiosce położonej między tymi miastami.
W tej chwili w Ussuryjsku jedno małżeństwo i kobieta w podeszłym wieku przygotowują się do przyjęcia Sakramentu Chrztu św. Na spotkania katechumenatu przychodzi również kilka osób, które wcześniej przyjęły chrzest w innych kościołach chrześcijańskich, a teraz pragną w pełni uczestniczyć w życiu Kościoła katolickiego. W tej parafii naszą posługę wspierają trzy siostry z Korei Południowej.
W Arseniewie jestem proboszczem (pierwszy raz w życiu). Parafia jest liczebnie niewielka, choć oficjalnie jej terytorium jest większe od terytorium Słowacji. Życie tej wspólnoty przebiega w dość ustalonym rytmie: w czwartki wieczorem spotykamy się na czytaniu Biblii. Staramy się zapoznawać z całością danej księgi biblijnej. Często w spotkaniach uczestniczy 1/3 parafian! W piątki przeżywamy Eucharystię i po niej adorację Najświętszego Sakramentu. W rytmie duchowym parafii jest regularna praktyka dni skupienia i rekolekcji przeżywanych kilka razy w roku. Uderza bardzo rodzinna atmosfera. Na przykład: tradycją są spotkania przy herbacie po niedzielnej Mszy św. i wspólna praca przy porządkowaniu i zagospodarowywaniu terytorium wokół kaplicy.
W drodze między parafiami podziwiam królującą, bezkresną tajgę. W tej części Primorskiego Kraju (tak geograficznie nazywa się teren wybrzeża Morza Japońskiego) tajga ma charakter pagórkowaty, a nawet górzysty. Do dziś zamieszkana jest przez niedźwiedzie i ussuryjskie tygrysy.
Z tej pięknej azjatyckiej części Rosji serdecznie pozdrawiam wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób wspierają moją skromną posługę w tym zakątku ziemi. Razem z moimi parafianami pamiętam o Was przed Bogiem w modlitwie. Posyłam Wam Jego błogosławieństwo.
Eliot Marecki OFM
|
ROSJA - Historia misji
